weet je nog

weet je nog

een stuk land ver ver weg
waar de wind je aait
ik herinner me gelach tijdens het buitenspelen
speren van stokken, stenen en elastiekjes
de geur van de barbecue van de buren

een stuk land ver ver weg
de ene dag zie je een man in een strak pak
de andere dag iemand in een lekker zittende trui
iedereen is anders en heeft een eigen verhaal
we zijn als piano’s in de pauzes van de luide wereld

de een heeft een doel en de ander niet
iedereen is vrij om zichzelf te zijn

hier en daar rijdt een auto langs
ik vecht met stokken als een ridder tegen een kind
ik zou willen dat dit moment nooit voorbij ging