Binnenkort te doen

Er zijn dingen

Er zijn dingen
waar niemand naar vraagt.

En ik ook niet over begin.

Niet omdat ze klein zijn.
Maar omdat ik niet weet waar
Ik moet beginnen.

Dus ik zeg niks.

Ik doe wat hoort.
Ik beweeg.
En ik reageer,
Alsof alles gewoon is.

Alsof er niks achter zit.
Maar soms, heel even.
Voel ik het weer.

Niet als herinnering,
Maar als druk.

Alsof iets in mij,
Niet vergeten wil worden.

En ik probeer het weg te duwen
Zoals altijd.
Sluit de deur.
Keer om.
Kijk niet terug.

Maar het blijft.
Niet luid.
Niet duidelijk.

Gewoon … aanwezig.
Alsof het wacht.

Niet om mij pijn te doen.
Maar om gezien te worden.
En ik snap het nog steeds
Niet helemaal.

Maar ik begin te zien
Dat wegkijken,
Het niet laat verdwijnen.

Dat stilte,
Niet hetzelfde is als rust.

Dus vandaag zeg ik niks
mooiers dan het is.
Ik weet het niet.

Ik weet alleen dat
Het er is.